از حمام كه آوردمش بيرون، رفت و ماشينهايش را برداشت و برد جلوي در ورودي آپارتمان . آنجايي كه مفروش نيست و كمي گرد و غبار روي سنگهاش نشسته، هميشه ي خدا. حتا اگر يك روز در ميان تميزش كنم.
مي گويم:" خودت را روي سنگ ها نكش. كثيف مي شوي ها!"
- " اشكالي نداره دوباره مي ريم حموم"
مي گويم:" نمي شه كه! الان از حموم در اومديم. بازي نكن. پاشو بخوابيم."
- " مي شه. زندگي همينه ديگه. حرص و جوش الكي نخور"
حرف خودم را به خودم بر مي گرداند.